Monday, August 04, 2008

sunny fragments

All those awaiting for the next draw
may start shaking off their immaculate pebbles...
we ain't gonna need any joints of past gravity
for we are gonna walk down there
to reach the waves...,free....

Friday, June 06, 2008

Impaired Voices

Mute bedtime stories
Run in families
Thicker than liquor…

They have all played truant
At mealtimes
Gushing unfinished suppers of shame
On frozen floors…

Unuttered verbs of guilt
Crashing on impaired voices
Rushing to hide behind hermetically fastened

He who enjoys receiving bliss from agony
Spilling sighs over into undefended hearts
Through unspoken dim passages
Is not to blame more that those
Who get addicted to blue moors….

But, continue, shall I not…
My critique will not be helpful
For I fail to sympathize with
Domesticated Cinderellas
Making helpless empathetic choices….

Tuesday, April 08, 2008

Roses Sauvages-Aγρια Τριαντάφυλλα

Θάρρος και δύναμη μην είναι δυο ραβδιά
που ενάντια θα μπορούσαν να γυρίσουν
σε κείνον για κακό που τα δουλεύει;

Βέβαια κάθε ερώτηση, μπορεί ένα παιχνίδι να ’ναι.
Και κάθε ίσως παιχνίδι να ’ναι ερώτηση.

Αργότερα πικράθηκα…κι αυτό
η δύναμη ήταν και το θάρρος μου
μα κι η αδυναμία μου μαζί.

Οι αναμνήσεις μας να χάνονται δεν πρέπει.
Μα στη ζωή οι εφήμερες αρέσουν γεύσεις…

Πάλι αγριέψαν τα τριαντάφυλλά μου…


Est-ce que la force et le courage sont comme deux bâtons
Qui peuvent se retourner contre celui qui les utilize mal?

Chaque question peut devenir un jeu.
Chaque jeu, une question.

Je pleurerai plus tard....c’ est mon courage, ma force
mais aussi, ma faiblesse.

Il faut graver nos mémoires,
mais la vie se goûte à l’ appetit de tous les jours...

Mes roses sont redevenues sauvages....

Sunday, March 16, 2008

Ψηφιακή Αποξένωση

(βραβεύτηκε στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης και Φωτογραφίας "Άνθρωποι της Πόλης", Δήμος Ευόσμου, Μάρτιος 2008)

Ένα ακόμη βράδυ στην πόλη
με εικόνες και θερμά τζάμια…
αποψιλωμένο απ’ τα πάθη
κι εσύ στο άλλο pc
σκεπασμένος με ριχτάρια φυγής
να μην ξέρω που πλέεις….
Ψάχνω να χαρίσω στα μάτια μου
κάτι φρεσκότερο
απ’τις εφαπτόμενες οθόνες
που μας βαραίνουν,
να γλιτώσω απ’
τις μύγες που καρτερικά στέλνεις
προς το μέρος μου…
Άλλες αχτίδες φωτός
Να μην χαθούν ανάμεσά μας
Σαν λαχανιασμένα αποδημητικά πουλιά…
Xειρουργικές οι ματιές σου,
Το ξέρω πως δεν το θες…μα…
μακελεύουν τις ικεσίες μου…

About Me

My photo
'Οποιος φοβάται πεθαίνει κάθε μέρα...όποιος δε φοβάται, πεθαίνει μια φορά"